برونفکنی اختری
چکیده
برونفکنی اختری (Astral Projection) تکنیکی است که قرن‌ها تمرین می‌شده و به فرد اجازه می‌دهد آگاهی خود را از بدن فیزیکی جدا کند. این مقاله یک روش شش‌مرحله‌ای را آموزش می‌دهد که برخلاف روش‌های رایج، بر ایجاد حالتی تمرکز دارد که برونفکنی را ممکن می‌سازد.
مقدمه
برونفکنی اختری قرن‌هاست که تمرین می‌شود. امروزه افراد بیشتری نسبت به هر زمان دیگری آن را امتحان می‌کنند… اما اکثرشان شکست می‌خورند… زیرا تقریباً هر روشی، آن بخش از کار را که واقعاً مهم است جا می‌اندازد:
چگونه وارد حالتی شویم که برونفکنی در آن ممکن می‌شود.
روش من این مشکل را حل می‌کند.
۱. سکون بدن
سکون بدن یعنی تمرین دهید که بدنتان کاملاً بی‌حرکت بنشیند در حالی که هر خارش، درد و وسوسهٔ حرکت را مشاهده می‌کنید بدون اینکه به هیچ‌کدام پاسخ دهید.
حساسیت فیزیکی همان چیزی است که آگاهی شما را در بدن لنگر می‌کند، پس تا زمانی که به آن سیگنال‌ها پاسخ می‌دهید، به جهان فیزیکی بسته‌اید و نمی‌توانید از آن بگذرید.
روش ساخت آن این است که بدن را آرام کنید، سپس آن را کاملاً بی‌حرکت نگه دارید و هر حس را مشاهده کنید — تبدیل به مشاهده‌گر بدن شوید. روزانه ۱۵ تا ۳۰ دقیقه سکون بدن را تمرین کنید تا تسلط یابید.
هر مرحلهٔ بعدی بر پایهٔ کنترلی ساخته می‌شود که اینجا به دست می‌آورید.
۲. تمرکز ذهن
تمرکز ذهن یعنی توجه خود را بر یک نقطهٔ واحد نگه دارید و هر بار که منحرف شد، آن را بازگردانید.
ذهن شلوغ یا شما را به فکر کردن می‌کشاند یا در آستانهٔ خواب رها می‌کند، و ذهن متمرکز همان چیزی است که شما را بیدار و پایدار درست در آن آستانه نگه می‌دارد.
روش ساخت آن این است که توجه خود را بر یک چیز بگذارید — مثلاً نقطهٔ پشت چشمانتان — و تبدیل به مشاهده‌گر ذهن شوید. روزانه ۱۵ تا ۳۰ دقیقه تمرکز ذهن را تمرین کنید تا تسلط یابید.
از همین تمرکز برای هدایت خود به عمق بیشتر در مرحلهٔ بعد استفاده خواهید کرد.
۳. ذهن بیدار، بدن خفته
ذهن بیدار بدن خفته یعنی هدایت تدریجی بدن به درون خواب در حالی که ذهنتان کاملاً بیدار در آستانه باقی می‌ماند.
این همان دروازهٔ واقعی خروج است، زیرا اگر بدن عمیقاً خواب نباشد نمی‌توانید جدا شوید، و اگر ذهن بیدار نباشد، «شما» آنجا نیستید که این کار را انجام دهید.
وقتی بدن ساکت شد و ذهن متمرکز شد، می‌توانید از آن ذهن متمرکز استفاده کنید تا بدن را از طریق آرام‌سازی تدریجی عضلانی به پایین هدایت کنید. روزانه ۱۵ تا ۳۰ دقیقه ذهن بیدار-بدن خفته را تمرین کنید تا تسلط یابید.
بدون آن نخ آگاهی، چیزی نیست که بخواهید از آن خارج شوید.
۴. بی‌طرفی هیجانی
بی‌طرفی هیجانی یعنی آرام و بی‌تحرک بمانید وقتی لرزش‌ها، فلج خواب و حس اینکه چیزی برای بدنتان اتفاق می‌افتد شروع به ظهور می‌کنند.
آن حس‌ها در اکثر افراد جهشی از ترس یا هیجان ایجاد می‌کنند، و آن جهش دقیقاً همان چیزی است که هر بار آن‌ها را به بدن بازمی‌گرداند.
روش ساخت آن این است که مشاهده‌گر را با خود بیاورید و هر واکنش هیجانی باردار را رها کنید — تغییرات را همان‌طور تماشا کنید که عبور آب‌وهوا را تماشا می‌کنید. روزانه ۱۵ تا ۳۰ دقیقه بی‌طرفی هیجانی را تمرین کنید تا تسلط یابید.
هر چیزی از این نقطه به بعد آن را آزمایش خواهد کرد، پس بی‌طرفی باید حالت پیش‌فرض شما باشد.
۵. پرورش حواس درونی
پرورش حواس درونی یعنی روشن کردن بینایی، شنوایی و حسی که برای درک و حرکت در جهان غیرفیزیکی به کار خواهید برد.
چشم‌ها و گوش‌های بدن تا الان خاموش شده‌اند، و جداسازی از طریق این حواس درونی اتفاق می‌افتد — برخی می‌بینند، برخی می‌شنوند، و برخی راه خود را حس می‌کنند.
روش ساخت آن این است که اتاقی در ذهن خود بسازید و آن را واقعی کنید — ببینیدش، بشنویدش، حسش کنید، و در آن حرکت کنید تا آن‌قدر واقعی شود که گویی جامد است. روزانه ۱۵ تا ۳۰ دقیقه پرورش حواس درونی را تمرین کنید تا تسلط یابید.
این‌ها همان حواسی هستند که با آن‌ها از بدن خارج خواهید شد.
۶. خروج از بدن
خروج لحظه‌ای است که واقعاً جدا می‌شوید و بدن را ترک می‌کنید.
این تنها زمانی ممکن می‌شود که حواس درونی‌تان روشن شده باشد و به اندازهٔ کافی در آستانه عمیق باشید تا بتوانید حرکت را انجام دهید.
روش انجام آن انتخاب نوع خروجی است که با نحوهٔ کار ذهن شما سازگار است — مثلاً روش طناب، غلت زدن، دنبال کردن نوا، یا توالی گام‌ها — و استفاده از طبیعی‌ترین گزینه. روزانه ۱۵ تا ۳۰ دقیقه خروج را تمرین کنید تا روان انجام شود.
بدون پنج مرحلهٔ زیرین، هیچ‌کدام کار نمی‌کند؛ پس اگر خروجی رخ نمی‌دهد، مرحلهٔ قبلی را تقویت کنید.
مقصدهای برونفکنی: کجا می‌توان رفت؟
وقتی برونفکنی می‌کنید، دیگر محدود به جهان فیزیکی نیستید…
نه دیواری هست، نه فاصله‌ای، نه زمانی.
پس آگاهی شما واقعاً کجا می‌تواند برود؟ پنج مقصد اصلی وجود دارد:
۰۱ — محلی (Local)
اولین جایی که اکثر افراد تجربه می‌کنند: اینجا.
اتاق خوابتان. خانه‌تان. کوچه‌تان.
می‌توانید جهان فیزیکی آشنا را تجربه کنید… اما با قوانینی که کمی خم شده‌اند.
۰۲ — فضا (Space)
گاهی محلی نمی‌مانید.
می‌توانید تجربه کنید:
- سیارات
- ساختارهای عجیب
- ابعاد و واقعیت‌های دیگر
واقعیت می‌تواند مانند یک آسمان‌خراش با طبقات بی‌نهایت به نظر برسد.
و هر دری قفل نیست.
۰۳ — سفر در زمان (Time Travel)
برخی برونفکنی‌ها از زمان خطی پیروی نمی‌کنند.
ممکن است تجربه کنید:
- گذشته
- حال
- آینده
- یا حتی نسخه‌های جایگزین زندگی‌تان
مانند این است که از نوار فیلم بیرون می‌پرید… و تمام حلقه را یکجا می‌بینید.
۰۴ — قلمروهای شخصی (Personal Realms)
نه هر سفری شما را به بیرون می‌برد. برخی به درون می‌برند.
ممکن است تجربه کنید:
- شفای هیجانی
- خودِ برتر / راهنمایان
- جهان‌های کهن‌الگویی و کتابخانه‌ها
این تجربه‌ها می‌توانند تا مدت‌ها پس از بیداری همراهتان بمانند.
۰۵ — خلأ (The Void)
و سپس… هیچ.
نه منظره‌ای. نه آدمی. نه جهان فیزیکی. تنها سیاهی بی‌نهایت.
اما خلأ لزوماً خالی نیست. جایی است که هر چیزی می‌تواند ممکن شود.
نکتهٔ مهم
در واقع ۵ نوع برونفکنی وجود ندارد. این‌ها فقط ۵ روش دسته‌بندی تجربه‌ها هستند تا برای ما قابل فهم‌تر باشند. زیرا آگاهی در ۵ جعبهٔ مرتب جا نمی‌گیرد.
می‌توانید دسته‌ها را با هم ترکیب کنید، بین آن‌ها حرکت کنید، یا چیزی را تجربه کنید که در هیچ‌کدام جا نمی‌شود.
به آن به چشم نقشه فکر کنید، نه کل سرزمین.
منابع
- @astralmorv — Morven Richards | Astral Projection (اینستاگرام)